Nieuwe en betere fietsroutes, een betere doorstroming voor de fiets, en meer ruimte om de fiets te stallen. Rotterdam heeft ambitieuze plannen om het fietsgebruik te bevorderen. Dat mag ook wel, want van de 400 straten met smerigste lucht liggen er 70 in Rotterdam. Geen enkele andere gemeente in Nederland heeft zoveel vieze straten.
Rotterdam fietst heet het actieplan van de gemeente. Stedelijke hoofdfietsroutes moeten zorgen voor directere verbindingen. Betere verkeerslichten moeten de wachttijden verkorten. En zelfs over de kleur van het asfalt is tot in de puntjes nagedacht. Fietsers worden in Rotterdam volledig in de watten gelegd.
Wie dagelijks naar het station fietst ervaart een hele andere realiteit. Rotterdam Centraal verwerkt iedere dag 110.000 reizigers. Volgens de gemeente reist 30% van de reizigers met de fiets naar het station. Een middelgroot station als Leiden heeft 7000 fietsenrekken. Rotterdam Centraal heeft er 2700.
Reizigers parkeren hun fiets noodgedwongen tussen de volle rekken. Diverse partijen hebben het probleem al aangekaart. De gemeente houdt vol dat er genoeg plek is, en blijft lukraak fietsen buiten de rekken weghalen. Niet alleen fietswrakken en gevaarlijk geplaatste fietsen moeten het ontgelden. Nee, geen enkele fiets is veilig voor de grijpgrage fietsenknippers van de gemeente. En dus kan de treinreiziger weinig anders dan enkele keren per jaar zijn eigen fiets terugkopen.
Hoe Rotterdam haar ambitieuze doelstellingen wil halen is onduidelijk. Het nieuwe station biedt met 5000 plekken weinig perspectief. Straks hebben we een heel esthetisch station, maar nog steeds te weinig fietsenrekken. Wellicht dat de gemeente nog een paar bejaarden kan bewegen om wat vaker met de Spartamet naar de Aldi te gaan. Maar daar zal het met het huidige wegknipbeleid wel bij blijven. Rotterdam heeft de mond en de beleidsplannen vol. Nu de realiteit nog.
