Vies

Nog aan vieze dingen gedacht vandaag? De haren in het verstopte afvoerputje thuis? De zooi die u aantreft achter het oude kopieerapparaat in het magazijn op uw werk?
Goklustig ben ik niet, maar ik wed dat u vieze dingen ook vaak aanraakt met uw blote vingers. Ik bedoel niet wat smerige sokken of koude automatenkoffie, maar dingen waar uw neus echt van gaat krullen. Dingen die u voor geen goud aan zou willen raken. En toch deed u dat. Thuis. Op uw werk. En de directrice die u een hand gaf op de school van uw kinderen heeft die vieze dingen ook aangeraakt.

Toiletrolletjes.
U geeft uw kinderen de lege toch niet mee naar school, hoop ik. So disgusting.

Vorige week was er een leerzame cursusmiddag over ‘Engels op de basisschool’. Een tiental Britten, een enkele Amerikaan en een handvol Nederlanders met een flinke tik voor Engels. Wat doen we na het lezen van het beroemde boek van Eric Carle genaamd Rupsje Nooitgenoeg? Met eierdoosjes de rups knutselen? “Impossible! What about salmonella! There were raw eggs in those boxes”!
En dan die toiletrollen die je overal ziet op Nederlandse basisscholen! Sophie, een perfect gecoiffeerde Britse dame, ging bijna over haar nek: “You see them everywhere. And you never know whose fingers touched them.” Waarop Pat aanvulde dat je op een aantal Britse scholen geen toiletrollen mag gebruiken bij handvaardigheid: “Tissue paper rolls are the only ones allowed.” De Britten knikten: die Hollanders hadden een flinke tik van de molen gehad als ze gewoon met die vieze toiletrollen knutselden. Ons gelach getuigde niet van de spreekwoordelijke Nederlandse tolerantie.

Een scheiding zo groot als het Engelse Kanaal doemde op in de groep. “Wat als je de Engelstalige variant van ‘Komt een muisje aangelopen, stilletjes in zijn nekje gekropen …’ zingt?” vroeg Ellen, een op en top Britse leerkracht. De Nederlandse leerkrachten vroegen zich inderdaad af wat daar mee was. Wij begrepen de vraag niet. Ellen vervolgde: “Dan loop je met je hand over de arm van zo’n kind en kietel je hem of haar in de nek. I wouldn’t do it nowadays”. De Nederlanders keken elkaar vragend aan: “Waarom niet?”
Al snel ging het over bloot, zonder dat het woord ook maar eenmaal genoemd werd natuurlijk. En bloot betekent automatisch wantrouwen, misbruik, pedofilie.
Kinderen vragen hun schoenen en sokken uit te trekken om een versje over wiebelende tenen te zingen? No way. Wij lachten die malle Britten uit. Het lachen ging over in gehoon toen Jessica zei dat als een Britse 4-jarige kleuter in zijn broek had geplast, veel juffen in Groot-Brittannië er niet over zouden piekeren om hem te helpen met verschonen en omkleden. Arm kind.
En arme Britten: nog steeds Victoriaans bang voor vuiligheid zoals bacteriën en bloot.
En arme Hollanders: ze willen zo graag tolerant zijn, maar het lukt ze maar niet. De horken.

Categorie: basisschool, bloot, Engels, toiletrol, tolerant